ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΓΝΩΜΗΣ

[Του Ηλ. Κουτσώνα ]

Οφείλω μια συγνώμη στον ΘΕΟ για όσα μου χάρισε και δεν τα χάρηκα. Για εκείνα που μου έδωσε και δεν τα πήρα.

Μα και γι αυτά που μου ζήτησε και δεν του έδωσα

Πάνω από όλα θέλω να κλάψω στην αγκαλιά του, για όλες την ημέρες εκείνες που δεν έζησα απλά επιβίωσα .

Να πώ συγνώμη για όσα σε αγαπώ δεν είπα, σε αγκαλιές που δεν έδωσα, σε πόρτες που έκλεισα, σε τηλέφωνα που δεν σήκωσα, σε μάτια που δεν αντίκρισα, σε φιλιά που δεν σαρκώθηκαν και σε προσευχές που δεν ειπώθηκαν.

Τέλος να πω ότι αν βρήκες έναν άνθρωπο να σε νιώσει, να σε καταλάβει, να σε αγαπήσει, κράτα τον , και ας είναι στην άλλη στην άλλη άκρη της γης. Φτάνει που τον βρήκες με όλα του τα τυχών λάθη του.

Δεν θα σου τύχει πολλές φορές στην ζωή σου.

Και να θυμάσαι ότι στα δώρα δεν λες ευχαριστώ και ας μην τα ξετυλίξεις ποτέ.

Να θυμάσαι πάντα της καλές αναμνήσεις και να εύχεσαι να τον συναντήσεις, είναι το μεγαλείο αυτής τη ζωής