ΑΚΡΙΣΤΙΧΕΙΣ

Λ    έξεις  δυνατές μιλούν σε  αυτά τα έτη

Ε   ιναι ο νούς  και η  ψυχή  με πολλή πόνο βλέπει

Ν   νύχτες μοναχικές ατέλειωτες  μεγάλες

Ι    σως ο νούς και η ψυχή  δεν  βλέπουν  σαν της  άλλες

Α  ραγε γιατί    να πονώ σαγαπες μεγάλες 

...

Π  ονώ λιώνω σπαράσσομαι και μόνο εγώ το ξέρω

Ο πως σαγάπησα πολύ γιαυτό και υποφέρω

Ν  ύχτα όπου φανέρωνες καημούς και καταιγίδες

Ω όρισε και μένανε  να λείψουν οι φροντίδες

΄

Σ  ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΓΡΑΜΈΝΟ

Α  υτό που θα σου μαρτυρά πως σκλάβο  σου θα μένω

Γ εμάτη έκπληξη θα  δής γραμμένο το ονομάσου

Α  υτό που πάντα λαχταρώ αυτό που  λέω  γειά σου 

Π άρε με μιάς απόφαση άνοιξε την ψυχή σου

Ων σάν νεράιδα μυθική να με δεχτείς μαζί σου

Σ την γή όλα τα πλάσματα χαμόγελα θα ρίπτουν

Ε  ρωτικα θα παιζουμε τα δένδρα θα μας κρύπτουν

Λ  όγια πνοές  και φίλημα παραδεισένια χάδια

Α  υτή θα είναι η ζωή με τα γλυκά τα βράδια

Τ  ρέμουν οι οφθαλμοί σαν τάστρα στο φεγγάρι

Ρ ρίπτοντας βλέμμα ανήσυχο σε ονειρευτό ζευγάρι

Ε  λα αγγελική μορφή ΄Έλα γιατί είμαι μόνος

Υ  πνοβατώ και σε ζητώ ξυπνώ με δέρνει ο πόνος

Ω  έλα να ανυψωθεί του έρωτα ο τόνος